Guru Rinpoche

Padmakara (Padmasambawa, Guru Rinpocze) to wielki Mistrz Wadżrajany. Poprzez swoją oświeconą aktywność: udzielanie nauk oraz spisanie i ukrycie cennych skarbów, zwanych Termami, miał wpływ na niezliczoną ilość istot. Guru Rinpocze nie był zwykła osobą podążającą ścieżką, nie był też tylko szlachetną istotą na jednym z poziomów bhumi, na ścieżce Bodhisatwy. Ten wielki Mistrz to emanacja samego Buddy Amitaby oraz Buddy Siakjamuniego, który pojawił się w celu przekazania cennych nauk oraz poskromienia przeszkadzających istot.

Najbardziej znana wersja urodzin Guru Rinpocze opiera się na słowach Pana Buddy, który przepowiedział, że Guru Rinpocze będzie Drugim Buddą naszych czasów, że narodzi się w cudowny sposób w pączku kwiatu lotosu a nie jak zwykli ludzie z łona matki.  Istnieją również wersje hagiograficzne, mówiące że narodził się z łona matki.

Według nauk zwartych w Termach, opisujących cudowne pojawienie się Padmasambawy, miejscem jego narodzin była Uddijana, pradawna kraina znajdująca się na zachód od Bodhgaja. W krainie tej znajdowało się święte jezioro Danakosia, a na nim wyspa, na której dzięki błogosławieństwom buddów pojawił się wielokolorowy kwiat lotosu. W pączku lotosu pojawiła się złota wadżra z sylabą HRI, którą sam Budda Amitaba wyemanował ze swojego serca. Sylaba HRI przekształciła się w 8 letniego chłopca. który trzymał wadżrę oraz kwiat lotosu i obdarzony był wszystkimi dobro wróżebnymi znakami.  Chłopiec pozostał na wyspie aby nauczać Bogów oraz Dakinie.

W tym samym czasie, w pobliskim królestwie, żył król Indrabodhi, który bardzo pragnął ale nie mógł mięć syna. Wraz ze swoim ministrem Krishnadharą udał się w pielgrzymkę nad jezioro Danakosia, w celu odnalezienia wszystko spełniającego klejnotu, jako swojej jedynej ostatniej nadziei. W drodze powrotnej, spotkali cudownie narodzone dziecko. Król potraktował chłopca jako odpowiedź na jego modlitwy o syna i zabrał go do swojego pałacu, nadając mu imię Padmakara, Zrodzony z Lotosu.

Książe Padmakara rządził królestwem zgodnie z prawami Dharmy. Jednak,  uświadamiając sobie, iż nie będzie w stanie pomóc niezmierzonej ilości istot jako władca kraju, opuścił królestwo.  Praktykował na polach kremacyjnym takich jak Chłody Gaj, Radosny Laseku czy Sosaling, angażując sie w samodoskonalenie w jogicznych dyscyplinach (tyb: Tylźug). Wtedy również otrzymał inicjacje i błogosławieństwa od dwóch Dakin: Oswajającej Mary (Poskramiającej negatywne siły) oraz Podtrzymującej błogość.

Padmakara powrócił na wyspę na jeziorze Danakosia, w krainie Uddijana, gdzie praktykował Sekretną Mantrę oraz sekretny język dakiń, dzięki czemu dakinie z wyspy stały sie mu posłuszne. Następnie, na polu kremacyjnym Paruszakawana, miał czysta wizje Vajra Jogini od której otrzymał błogosławieństwo. Dzięki swojej oświeconej mocy związał przysięgą nagów z jeziora jak również duchy planet a dakowie i dakinie mądrości obdarzyli go ponadnaturalnymi mocami, zwanymi Siddhi. Wówczas stał się znany jako Dordże Drakpo.

Widząc potrzebę spotkania wykwalifikowanego nauczyciela, udał sie do krainy Zachor, gdzie przyjął ślubowania od  Prabhahasti, i zostało mu nadane imię Sakja Senge (Lew Sakjów). Wtedy spotkał  Mistrzynię Kungamo, która w rzeczywistości była dakinią mądrości – Guja Dzniana, która pojawiła się w formie mniszki. W odpowiedzi na prośbę o udzielenie mu inicjacji, Mistrzyni zamieniła go w sylabę HUNG, która połknęła a następnie wypuściła przez swój lotos. Będąc w jej ciele Guru Rinpocze otrzymał zewnętrzne, wewnętrzne i tajemne inicjacje oraz został oczyszczony z trzech zaciemnień.

Padmakara studiował i otrzymał przekazy do wszystkich Sutr i Tantr od wielu wykwalifikowanych i zrealizowanych Mistrzów z Indii.

Następnie powrócił do krainy Zachor, skąd razem z księżniczką Mandarawą udał się do Jaskini Maratika. Przez trzy miesiące praktykowali sadhanę długiego życia, aż przed nimi pojawił się Budda Amitajus i udzielił im inicjacji długowieczności, dzięki której
stali się od niego nieoddzielni. Po osiągnięciu stanu vidjadhary posiadającego kontrolę nad życiem i śmiercią, powrócili razem do królestwa Zahor. Tam zostali aresztowani przez króla oraz jego ministrów i skazani na spalenie na stosie. Jednak Mistrz i jego partnerka dokonali cudu, transformując ogień w jezioro z lotosem na środku, na którym razem siedzieli. To przekonało króla i ludzi do praktyki Dharmy. A Guru Rinpoche i Mandarawa osiągnęli stan nie powracania do samsary.

Padmakara manifestował sie w wielu formach, jako Acharya, jak również: Brahmin Saraha, Dombi Heruka, Virupa, Kalacharya oraz w formach wielu innych Urzeczywistnionych. Poskromił on wewnętrzne i zewnętrzne światowe istoty, wprowadził je na ścieżkę Dharmy oraz nazwał strażnikami Dharmy. Praktykował na największych polach kremacyjnych gdzie udzielał  nauk Sekretnej Mantry. Jako rezultat swojej praktyki osiągnął stan dzierżawcy mądrości – Vidyadhary.

W tym okresie, tybetański król Trisong Detsen, miał silną aspirację aby rozprzestrzenić święte nauki Dharmy. Wcielajac swoją intencję w życie, zaprosił Khenpo Bodhisatwę (Śantarakszitę) z Indii. Podążając za poradami i przepowiedniami Khenpo, król wysłał posłańców, aby zaprosić Padmasambawę do Tybetu. Mając świadomość tego co sie wydarzy i wychodząc przepowiedniom na spotkanie, Guru Rinpoche  wyjechał już do Mang-Yul, które znajduję się między Nepalem a Tybetem.

Następnie w drodze do Centralnego Tybetu, w sposób magiczny odwiedził inne tybetańskie rejony. Dokonując tam oświeconych cudów, związał potężne pozaludzkie duchy Tybetu ślubowaniem chronienia Dharmy i jej zwolenników. Objęły one dwanaście bóstw Tenma, trzynaście Gurlha i dwadzieścia jeden Genjen, jak również wiele innych potężnych istot.

Król Tybetu przyjął Guru Rinpocze w ogrodzie Tragmar Ombu. Następnie, również przy pomocy duchów które wcześniej utrudniały działania, wybudowano Samje – pierwszy buddyjski klasztor w Tybecie.

Trisong Detsen miał również głębokie życzenie aby przetłumaczyć teksty buddyjskie oraz ugruntować Dharme w Tybecie. Tak więc poprosił  Śantarakszitę, Padmakarę oraz inni uczonych i tłumaczy, takich jak Vajroczana, Kawa Paltsek i Chog-ro Lui Gyaltsen aby przełożyli na język tybetański wszystkie istniejące buddyjskie teksty Sutr i Tantr oraz większość komentarzy, które je wyjaśniły. Tak, tez się stało.

Padmakara udzielił wiele bezcennych nauk królowi Tybetu, jego synom oraz dwudziestu pięciu uczniom z Lodrak, jak również wielu innym uczniom. Guru Rinpoche pozostawał  w Tybecie przez okres pięćdziesięciu pięciu lat i sześciu miesięcy.

Odwiedzał osobiście różne miejsc w Tybecie, błogosławiąc je i ustanawiając świętymi miejscami praktyki. Wiedząc, że potomek króla będzie próbował zniszczyć buddyzm w Tybecie, przekazał wiele przepowiedni dotyczących przyszłości. Naradzając się z królem i bliskim uczniami, ukrył niepoliczalną ilość Term, na czele których znajdowało się osiem osobistych skarbów króla, pięć wielkich skarbów umysłu oraz dwadzieścia pięć skarbów głębokiej wiedzy.  Powodem ukrycia tych Term była ochrona nauk Sekretnej Mantry przed zniszczeniem, unikniecie skorumpowania i modyfikacji nauk Vajrajany, oraz ochrona błogosławieństw i przyniesienie pożytku uczniom w przyszłości. Dla każdej z ukrytych Term, Guru Rinpocze przewidział czas odkrycia, osobę która może ją odkryć oraz przeznaczonych dla niej odbiorców, którzy staną się dzierżawcami nauk. Zamanifestował się w przerażająco gniewnej formie szalonej mądrości w trzynastu miejscach zwanych Tygrysimi Gniazdami, związując przysięga światowe duchy miejsc, służenia Dharmie oraz powierzył im ochronę skarbów Term. W tym czasie otrzymał nazwę Dordże Drollo.

Aby zainspirować przyszłe pokolenia, pozostawił odciski ciała, dłoni i stóp w rożnych niezliczonych miejscach praktyk, między innymi odcisk ciała w Bhumtang, odcisk dłoni w Namtso Chugmo i odcisk stóp w Paro Drakar.

Niemożliwym jest podanie liczby praktykujących, którzy otrzymali inicjacje od Padmakary osobiście. Najbardziej znanymi jest dwudziestu pięciu najbliższych  uczniów. Osiemdziesięciu z jego uczniów osiągnęło tęczowe ciało.

Przed wyprawą do krainy rakszów na południowym zachodzie, udzielił rozległych porad i nauk królowi, ministrom oraz uczniom. Wyruszył w podróż z przeleczy Gungtang, jadąc konno lub na lwie. Towarzyszyły mu niezliczone święte istoty, składając mu po drodze ofiary. Na szczycie Miedzianej Góry, znajdującej się na kontynencie Chamara, wyzwolił Rakszę Totreng, króla rakszów oraz przybrał jego formę.
Obecnie przebywa na poziomie Vidyadarów Spontanicznej Obecności, w formie Wadżradhary, nieporuszenie i tak długo jak długo istnieć będzie samsara. Pełen współczucia bezustannie wysyła swoje emanacje dla pożytku wszystkich istot. Przepowiednie mówią, że nawet gdy nauki Vinaji stracą na wartości, Guru Rinpocze będzie się niezmiennie pojawiał wśród praktykujących. Powiedziane jest, iż będzie wielu uczniów przeznaczenia, którzy osiągną tęczowe ciało. W przyszłości, kiedy Budda Majtreja pojawi się na tym świecie, Padmakara wyemanuje jako Drowa Kundul, aby rozprzestrzeniać nauki Sekretnej Mantry.

Napisane na podstawie Krótkiej Biografii napisanej przez Pierwszego Dzimgona Kongtrula.