J.Ś. Gangteng Tulku Rinpocze

Dziewiąty Gangteng Tulku, Kunzang Rigdzin Pema Namgyal, urodził się w Centralnym Bhutanie, w rejonie Trongsa w 1955 roku. Przyszedł na świat w szlachetnej rodzinie. Jego ojcem był  Tshering Dorji, potomek króla Tybetu Trisong Detsena a matką Tshering Pelmo. Narodziny Tulku poprzedzone były wieloma dobro wróżebnymi znakami takimi jak tęcze na niebie oraz poza sezonem, bujnie, kwitnące kwiaty i drzewa.  Przed narodzinami, kiedy Tulku nadal był w matczynym łonie, jego matka miała dobro wróżebny sen, w którym gotująca się woda przemieniła się w mleko. Śniła również, że piasek i kamienie na brzegu nieopodal płynącego strumienia zamieniły się w białe perły a woda wytryskująca z pobliskiego klifu również przemieniła sie w mleko. Pewnego poranka, kiedy mały Tulku miał około miesiąca, a jego matka kapała dziecko, wszystkim ukazało sie niezwykłe zjawisko, z wschodniego kierunku pojawiła się pięciokolorowa tęcza, oświetlając wodę w którym kąpało się niemowlę.

Jako dziecko, Tulku często wspominał klasztor (w języku tybetańskim: Gompa) i udawał że daje nauki i błogosławieństwa. W wieku około 7 lat został przyjęty na mnicha w klasztorze Trongsa Dratshang. Tam otrzymał tradycyjną edukację: uczył sie czytać i pisać, jak również studiował rytuały oraz uczył się gry na rytualnych instrumentach. W tym samym czasie, Kunzang Pema Namgyal został rozpoznany przez  l6th Karmape Rangjung Rigpe Dorje, J.Ś. Dudzioma Rinpocze, J.Ś. Dilgo Khyentse Rinpocze, oraz innych mistrzów buddyzmu Vadżrajany, jako dziewiąta emanacja ciała Pema Lingpy.

Następnie został przyjęty do Tango Buddhist College, gdzie studiował sekretne nauki Vadżrajany, włącznie z pełnymi naukami Sarma i Dzogchen, otrzymanymi od Dzie Khenpo Tendzin Döndrup, Dzie Khenpo Geduen Rinchen oraz innych szlachetnych nauczycieli.

W wieku 16 lat, Kunzang Pema Namgyal, został formalnie intronizowany jako Dziewiąty Gangteng Tulku Rinpoche w Gompie Gangteng – siedzibie Gangteng Tulków. Od tego czasu młody Rinpocze przejął duchowe przywództwo nad 19 prywatnymi klasz­torami i pustel­niami linii Ningma (liczba klasztorów w dniu dzisiejszym wzrosła do 35). 

Miejsce i nazwa klasztoru Gangteng została wybrana przez samego Pema Lingpę. Budowę klasztoru rozpoczął wnuk Pema Lingpy, Pierwszy Gangteng Rinpoche,  już na początku 1550 roku a dzisiejsza forma klasztoru pochodzi z czasów Drugiego Gangtenga Tulku. Gompa Gangteng jest obecnie największym klasztorem Ningma w Królestwie Bhutanu.

Wkrótce po intronizacji, dziewiąty Gangteng Tulku rozpoczął trzyletnią indywidualna naukę pod okiem J.Ś. Dudzioma Rinpocze, ówczesnego duchowego przywódcy linii Ningma. W tym okresie otrzymał pełny cykl inicjacji i nauk linii Pema Lingpy od dwóch wiel­kich mistrzów –  wyżej wspomnianego J.Ś. Dudzioma Rin­pocze oraz J.Ś. Dilgo Khjentse Rin­pocze. Każdy z tych mistrzów otrzymał osobiscie przekaz tych nauk w Tybecie a teksty zostały przez nich uratowane i przywiezione do Królestwa Bhutanu w czasie ucieczki z Tybetu.

Przez następne 8 lat, Gangteng Tulku prze­bywał na odosob­nieniu w stanie prawie ciągłej, głębokiej praktyki medytacji, pod kierun­kiem Dzie Khenpo Ten­zina Döndrupa, jednego z prawdziwie urzeczywistnionych współczesnych mistrzów Dzogchen.

Do momentu kiedy Dziewiąty Gangteng Tulku wybrał swoje narodziny, linia Pema Lingpy jak i stan klasztoru Gangteng poważnie podupadły. Pogłębiło tą sytuacje prawie kompletne wygaśniecie nauk Peling w Tybecie. W związku z powyższym, obecny Gangteng Tulku, jako główny dzierżyciel linii Peling, stanął przed zadaniem rewitalizacji i propagowania nauk tej cennej linii przekazu.

Dlatego też Rinpocze szybko rozpoczął intensywnie nauczać w swoim klasztorze w Bhutanie, jak również doskonalić swoja wiedzę i urzeczywistnienie pod okiem mistrza Dzogczen Chatrala Rinpoche Sangye Dorje w Nepalu. Następnie, w połowie lat 80-tych, dzięki wsparciu i zachętom jednego ze swoich nauczycieli –  Dzie Khenpo Tenzin Dhöndupa, Dziewiąty Ganteng Rinpocze postanowił odwiedzić Zachód i udzielić nauk Dzog­czen oraz Dziewięciu Jan Wiel­kiej Doskonało­ści. Swoją pierwszą podróż odbył zupełnie sam. Jego celem było ożywienie nauk Pema Lingpy, poprzez rozpowszechnienie ich na Zachodzie, jak również uzyskanie finansowej pomocy  w celu renowacji 400-letniej Gompy Gangteng oraz na inne cenne projekty dharmiczne, których był inicjatorem w Bhutanie.

Od momentu ukoń­czenia w 1992 roku kolej­nego ścisłego odosob­nienia, Gang­teng Tulku Rinpocze, pracuje nie­prze­rwanie na rzecz umoc­nienia i roz­po­wszech­nienia nauk i prak­tyk linii prze­kazu Pema Lingpy. Owocem jego inten­syw­nej bud­dyj­skiej działal­no­ści, są miedzy innymi, nowy ośrodek trzylet­nich ścisłych odosob­nień Dzog­czen, nowy klasztor Ogyen Ling wybudowany niedaleko jego miejsca urodzin w Trongsa, nowa szkoła dla mnichów na poziomie uniwer­sytec­kim (shedra) oraz klasztor i shedra dla mniszek, założone w okolicy miejsca urodzin Pema Lingpy. Są to tylko przykłady niezmierzonej, dharmicznej aktywności Gangtenga Tulku.

Ponadto, Rinpoche jest założycielem centrów odosobnieniowych Yeshe Khorlo w Europie oraz Ameryce. Naucza bud­dyzmu w jego całej roz­ciągło­ści w for­mie wykładów, nauk i inicjacji w USA, Kanadzie, Meksyku, Europie, na Tajwanie, w Singapurze, Indiach, jak również innych krajach. Nieprzerwanie dzieli się swoja wiedzą i urzeczywistnieniem oraz inspiruje wszystkich swoich uczniów, przynosząc w ten sposób korzy­ści i dobro zarówno nam, jak i wszyst­kim czującym istotom.